Foto's
en verslag van het MGCN Klassieker Kampeerweekend 2006 in Otterlo
gemaakt
door Gerard Geertjes
Klik de plaatjes voor een grotere afbeelding (ca. 250 - 400 kb)
|
Een
newbie op het Klassieker Kampeerweekend 8, 9 en 10 september
2006 in Otterlo
Het
begon voor mij eigenlijk in de zomer van 2003. Ik had er
ècht schóón
genoeg van, al jaaaaaaren lag mijn Moto Guzzi California II / Moturist
combinatie in onderdelen in de schuur, zonder enig uitzicht op een
ritje binnen afzienbare termijn. Ik wilde rijden! Er moest een motor
bijkomen "voor tijdelijk" tot het Cali II project klaar zou zijn.
Uiteraard een Guzzi, andere motoren heb ik sinds 1977 niet gehad. Na
een V7 Special, een 850 GT en de al genoemde Cali II voelde ik nu wel
wat voor een ééncilinder. Wat gezoek op het
internet en een proefritje
her en der leidde naar een aardige Nuovo Falcone voor een aardige
prijs. De verkoper raadde me aan lid te worden van de MGCN i.v.m. de
klassieker-verzekering. Nou ben ik niet zo'n clubjes-mens, maar deze
raad leek hout te snijden, dus meldde ik me aan. Vanaf toen lag
natuurlijk regelmatig de Moto Guzzi Koerier in de brievenbus en
belandde ik ook op het MGCN internet forum. Dat kwam goed uit, Nuovo
Falcone bezitters zijn dun gezaaid rond mijn woonplaats Groningen. Ik
kende er in elk geval niet één. Voor mijn vragen
over onderhoud en
verbetering van de NF was het forum dan ook het aangewezen medium, dat
al meteen heel wat tips opleverde (waarvoor nogmaals veel dank). Dat is
toch wel héél leuk, zo'n club!
|
![](hpim1677a.jpg) |
![](hpim1678a.jpg) |
Het Falcoontje is een
blijvertje geworden en toen dit jaar op het forum een topic verscheen
over het derde Klassieker Kampeerweekend, was het besluit om daar een
kijkje te nemen snel genomen. Nu heeft de ervaring me inmiddels geleerd
dat NF-rijden op de snelweg niet echt een genoegen is en dat op de
Nederlandse binnenwegen een effectief reis-gemiddelde van 50-60 km/u
wel ongeveer het maximaal haalbare is. Een ritje Groningen-Otterlo zou
dus al gauw drie à vier uur gaan duren. Het was duidelijk dat ik
niet voor een dagbezoek op zaterdag heen en weer zou gaan knorren, nee,
dat werd kamperen en twee nachtjes knorren op de camping.
Na een fantastische rit via het Drents-Friese Wold, de Kamperzeedijk en
allerlei Veluwse binnenwegen kwam ik Otterlo binnenrijden en het eerste
wat ik daar bij een benzinepomp zag was een tweetal V7's met
bijbehorende vrolijk zwaaiende guzzisten. Geen twijfel mogelijk, dit
waren Klassieker Kampeerders en zoeken naar de camping was niet meer
nodig, gewoon even wachten tot de heren (naar later bleek Hans van der
Koelen en John Geurts) klaar waren met tanken en dan achter aansluiten.
Na enkele formaliteiten bij de camping-receptie en het betalen van een
verrassend laag bedrag verwierven mijn Falcoontje en ik het recht twee
nachten op de (super de luxe) kampeerterrein te verblijven.
Er was een flinke hoek afgebakend als Guzzi-gebied, waar ik bij
aankomst meteen werd verwelkomd door Alex Mercy, die een plankje voor
de stander aandroeg en allerlei geschikte kampeerplekjes begon aan te
wijzen. Ik koos een wat afgelegen plekje, achter de clubtent, aangezien
boze tongen beweren dat ik wel eens snurk. Amper had ik m'n tentje
uitgepakt of Rianda kwam vragen of ik ook pizza wilde bestellen. Nou
ja, graag dus! Ondertussen arriveerde een rode Nuovo Falcone met
prettig geluid en doorleefd uiterlijk. Het was Henk, die van zijn motor
een soort rijdend laboratorium had gemaakt, compleet met lambda sonde
in de uitlaat en geavanceerd uitziende electronica in een bakje op de
koplamp. Dit alles om een carburateur-configuratie te vinden die voor
eens en altijd een einde zou maken aan het mis- en back-fire dat de
pret van het NF-rijden nog wel eens wil verstoren. Henk stalde z'n
motor naast mijn tentje en begon dáárnaast z'n eigen tent
op te bouwen, ondanks mijn waarschuwing voor mijn nachtelijke
geluidsproductie, tsja.... |
![](hpim1679a.jpg) |
![](hpim1680a.jpg) |
Amper stonden de tenten, of de pizzacourrier kwam aangefietst.
Pech alleen dat Henk nèt te laat was aangekomen om te bestellen.
Gelukkig waren de pizza's groot genoeg om te delen, zodat die avond
niemand hongerig hoefde te blijven.
Even later kwam Rinus
Wolthuis het Guzzi kwartier binnenrijden. Hij meldde haast
verontschuldigend dat hij dit jaar een wat ruimere tent had
meegebracht, zodat z'n motor de nacht onder dak kon doorbrengen. Hij
wilde niet nòg een keer drie weken een nat achterwerk overhouden aan
een 's nachts door regen en dauw ingewaterd zadel, zoals dat het
voorgaande jaar was gebeurd. 'k Ben benieuwd of dit idee nog navolging
gaat vinden.
De meegebrachte flessen en blikken werden
aangesproken en de avond raakte vervuld van praat over techniek
en pech, kamperen en kou-lijden en veel Italië, Italië in het
algemeen en Mandello in het bijzonder. Jan Carlier vertelde over zijn
belevenissen tijdens 30 jaar kilometersvreten met zijn 850GT en over
zijn recente aanschaf van een Norge 1200. Daarmee is hij van plan de
komende 30 jaar te rijden, dat is dus tot hij honderd wordt! Guzzi
Klassieker Kampeerders bleken beschaafde mensen, die het niet te luid
maken en ook niet te laat. Volgens mij kroop de laatste rond een uur of
half één de tent in.
Persoonlijk had ik het gevoel dat ik die nacht wakend doorbracht, maar
volgens buurman Henk vergistte ik me daarin. Hoe dan ook, het geluid
van de burlende Veluwse herten bij zonsopkomst was die nacht mijn
grootste genoegen. 's Ochtends werd alles weer goed gemaakt door een
wolkenloze lucht en een stralende zon die een zilver-zijden waas
toverde over de bedauwde motorfietsen. Die dauw zou overigens later nog
bijna een flink ongeluk veroorzaken... |
![dauw en ochtendzon](hpim1681a.jpg) |
![Moto Guzzi GT2VT](hpim1682a.jpg) |
Na een ontbijtje in de clubtent en een uitgebreide hete douche
was er nog mooi even tijd om de
voelermaatloze-Nuovo-Falcone- klepspeling-steltruc van Henk even uit te
proberen. Grappig om te zien hoe snel men aan kwam lopen zodra ik m'n
gereedschap tevoorschijn haalde en wat klepdekselboutjes begon los te
draaien; "Ha, er wordt eindelijk gesleuteld." Veel goede en betere tips
werden op me afgevuurd en het klepstellen verliep voorspoedig.
Inmiddels
had Hans zijn motor gestart om nog even één of ander accessoire te gaan
kopen. Nauwelijks was zijn V7 in beweging, of hij maakte een sprong van
haast een meter. Wheelie voor gevorderden? Uhh, nee, daarvoor keek Hans
echt veel te geschrokken. Door de dauw op zijn windscherm zag hij één
van de lage scheve betonnen paaltjes niet, die de campingbeheerder zo
doeltreffend her en der in het gras had geplaatst om de verschillende
kampeerplekjes te markeren. Hans' motor werd zowat gelanceerd en maakte
een geweldige bokkesprong, om vervolgens met de rand van de carterpan
en de onderste framebuis op het paaltje te landen. Het was een wonder
dat Hans de boel overeind hield en dat hij er met de schrik- en de
motor met wat schrammen vanaf kwam. |
![Moto Guzzi GT2VT](hpim1683a.jpg) |
![Moto Guzzi GT2VT](hpim1684a.jpg) |
![Moto Guzzi GT2VT](hpim1685a.jpg) |
![Moto Guzzi GT2VT](hpim1686a.jpg) |
Al gauw
beginnen nieuwe bezoekers te arriveren, een schitterende Lodola Grand
Turismo, gevolgd door (opsomming in willekeurige volgorde) een Galetto,
nog een Lodola, een Airone, ettelijke Nuovo Falcones, een aantal V7's
in zo'n beetje alle varianten (behalve de V7 Sport, die naar mijn smaak
toch eigenlijk ook tot de klassieke Guzzis gerekend zou moeten worden)
en -wat mij betreft- als klap op de vuurpijl een prachtige GT2VT.
Daarnaast was er een flinke handvol niet-klassieke Guzzis een paar wèl
klassieke andere Italianen (MV, Duc, Airmacchi) en wat exoten in de
vorm van een (overigens zeer fraaie) Norton en meer Brits klassieks. De
kleur rood was alles overheersend. Ik vond vooral de enorm
uiteenlopende benadering van de Nuovo Falcones erg boeiend, van
zorgvuldig origineel tot totaal gemodificeerd, waarbij vooral het
vliegwiel, het vliegwieldeksel en het luchtfilter het moesten ontgelden.
's
Middags maakte ruim een dozijn liefhebbers een prachtige rondrit die
door Hans en Monique was uitgestippeld over de Veluwe. Ik had het
genoegen een tijdje achter Wim met zijn GT2VT te rijden. Dat was echt
geweldig, wàt een geluid. Jammer dat hij al na een paar km -overigens
vrolijk zwaaiend- afhaakte vanwege onstekings-onregelmatigheden. Het
was echt een waar genoegen om met verwante motoren in passend tempo en
met sonoor geluid over de Veluwe rond te knorren. Gewoonlijk beleef ik
motorrijden het liefst in m'n eentje of met één of twee anderen, maar
met dit gezelschap was het zeer plezierig rondrijden (en koffiedrinken).
|
![line-up](hpim1687a.jpg) |
![line-up](hpim1688a.jpg) |
's
Avonds aten we met een stuk of tien kampeerders in het
camping-restaurant, een interessante, langdurige, maar ook heel
plezierige ervaring. Tijdens het wachten werd veel gekletst over de
aanstaande Mandello-reis die een aantal aanwezigen zouden gaan
ondernemen. Tsja, als je die enthousiaste verhalen hoort, dan gaat het
Guzzi-bloed toch wel bruisen en niet alleen het mijne! Rinus begon ook
al plannen te smeden voor volgend jaar. Het etentje mocht niet te lang
duren, want voor 's avonds had Alex nog een -voorlopig mysterieus-
programma-onderdeel aangekondigd. Teruggekomen in de clubtent bleek dat
de uitreiking van de prijzen voor mooiste aanwezige Guzzis. Zonder veel
plichtplegingen ging de prijs voor de mooiste ééncilinder naar Wim
Couwenberg voor zijn schitterende GT2VT. De trofee voor de mooiste V
twin ging naar onze Zuiderbuur Francois Munsters voor zijn prachtige V7
850 California. Daarna werd er nog lang en gezellig nagepraat. Die
nacht sliep ik als een blok en toen ik om een uur of negen uit m'n tent
rolde werd er rondom al flink opgeruimd en ingepakt en was mijn nieuwe
buurman Francois alweer naar België vertrokken. |
![airone](hpim1689a.jpg) |
![bespreking](hpim1690a.jpg) |
Ervaren
Klassieker Kampeerders vertelden me dat er nogal wat minder bezoekers
waren dan voorgaande jaren, dit vermoedelijk in verband met de
Klassiekerrit naar Mandello, die voor de volgende week op de rol stond.
Aan het weer heeft het in elk geval niet gelegen, aan de ruimte op de
camping niet en aan de perfecte organisatie al helemáál niet. Er hadden
heel wat meer bezoekers aan dit evenement plezier kunnen beleven.
Volgend jaar weer? Absoluut! Zolang ik op een ouwe Guzzi blijf
rondrijden, wil ik deze happening niet meer missen. |
![NF 1](hpim1691a.jpg) |
![NF 2](hpim1692a.jpg) |
![NF 3](hpim1693a.jpg) |